29/01/2018- SemTech- L’Aurige de Delphes

Sophie Descamps Musée du Louvre, Département des Antiquités grecques, étrusques et romaines
Benoît Mille Centre de Recherche et de Restauration des Musées de France

Nouvelles méthodes d’analyses de laboratoire appliquées à l’étude de l’Aurige de Delphes

Les grands bronzes antiques sont rares et plus rares encore ceux qui, comme l’Aurige de Delphes, bénéficient d’une datation et d’une localisation précises. Toutefois, ce jalon essentiel de la sculpture grecque n’a fait l’objet, jusqu’à présent, que d’un bilan technique partiel. Ce bilan peut désormais être complété par l’application des méthodes d’analyses de la science des matériaux du patrimoine et grâce à une connaissance supérieure des procédés de fabrication de la grande statuaire de bronze de la première moitié du Ve siècle av. J.-C. C’est dans ce but qu’une convention a été signée entre l’Éphorie des Antiquités de Phocide, l’École française d’Athènes et le musée du Louvre. Une mission préparatoire, fondée sur l’examen visuel de la statue et des fragments qui lui sont associés, ainsi que sur une première série exploratoire d’analyses par fluorescence X portable, s’est déroulée en mai 2017. Ce travail préliminaire, aux résultats très prometteurs, permet de poser aujourd’hui les bases d’un nouveau projet de recherche sur l’Aurige, combinant des techniques avancées de contrôle non destructif et des analyses sur prélèvements pour étudier les procédés de fonte et d’assemblage, documenter la composition des matériaux constitutifs du groupe (bronze et noyau) et approfondir la caractérisation des éléments décoratifs qui contribuaient à la polychromie de la statue.

17/01/2018- Cycle céramique – G. Kyriakopoulos – V. Anastopoulos

G. Kyriakopoulos
V. Anastopoulos

Τα τέσσερα κέντρα του Αρχάγγελου : μιά νέα ματιά στην λαϊκή κεραμική της Ρόδου

Η κωμόπολη του Αρχάγγελου υπήρξε η πατρίδα της λαϊκής κεραμικής της Ρόδου τους δύο τελευταίους αιώνες. Ή μήπως η αγγειοπλαστική δραστηριότητα στον Αρχάγγελο κατάγεται τουλάχιστον από τα υστεροβυζαντινά χρόνια; Με τρία ζωηρά κέντρα, στα περίχωρα της πόλης και στις θέσεις Πετρώνας και Στεγνά, ο Αρχάγγελος συνεχίζει μία μακρά αγγειοπλαστική παράδοση που συσκοτίστηκε μεν από την βιομηχανική παραγωγή της ιταλοκρατίας (Icaro Rodi) και πέρασε σε δεύτερη μοίρα, χωρίς ωστόσο να παύει να παράγει όλο εκείνο το χρηστικό υλικό που ήταν απαραίτητο στα ροδίτικα νοικοκυριά. Η ομιλία θα παρουσιάσει τα χρηστικά αυτά κεραμικά, την ποικιλία τους, τις χρήσεις τους, τις τεχνικές τους και τα ιδιόμορφα χαρακτηριστικά τους, τα εργαστήρια που τα παρήγαγαν, τα καμίνια που τα έψησαν, τους δρόμους του εμπορίου, τις επιρροές που δέχτηκαν. Και θα κλείσει με μία ενδιαφέρουσα πρόσφατη ανακάλυψη ενός τέταρτου κέντρου στην ίδια περιοχή, που θα θέσει ίσως πολλά νέα και συναρπαστικά ερωτήματα για την ροδίτικη κεραμική πριν τον 19ο αιώνα.